Beginpagina > Ingrediënten > Groenten > Waterplanten

Waterplanten

Laatste toevoeging : 28 september 2011.

Waterplanten zijn, met uitzondering van waterkers, helemaal van onze radar verdwenen. dat is heel jammer, want geen enkele andere plantensoort is zo rijk aan mineralen. in Japan worden nog wel veel waterplanten gegeten en dat zou ook voor ons een teken moeten zijn dat ze gezond en lekker zijn, want weing volkeren zijn zo kritisch wat eten betreft als de Japanners.

Artikels van deze rubriek

  • Cavi•Art [Phaeophyceae spp]

    28 september 2011, door wim

    Phaeophyceae zijn bruinwieren die vooral in wat koelere zeeën voorkomen. Hiervan wordt een ersatz kaviaar gemaakt, die ook geschikt is voor veganisten, omdat dit natuurlijk volledig plantaardig is. Het overbekende blaaswier, dat ook aan onze Noordzeekust voorkomt, is een lid van deze familie. De marketing afdeling heeft ook nog een leuk verhaaltje bedacht: De "uitvinder", een sympathieke Deense boer, Jens Moller, zou een experiment met enzymen willen tonen aan z’n kinderen. Dat mislukte (...)

  • Chinese waterbies, gladde waterkastanje [Eleocharis dulcis]

    28 februari 2010, door wim

    Deze waterkastanje is bijna niet te onderscheiden van Trapa natans die onder dezelfde naam in de handel is. Ook de smaak is quasi identiek. Ze wordt ook E. equisetina, E. indica, E. plantaginea, E. plantaginoides, E. tuberosa of E. tumida genoemd. Het is een grassoort die in moerassen groeit. Deze vrucht heeft echter geen of nauwelijks uitsteeksels. In de keuken is de toepassing ook helemaal dezelfde als de naamgenoot. Alleen kan je deze waterkastanje ook gedroogd en gepeld kopen. Ze (...)

  • Chinese waternoot [Trapa bicornis]

    28 februari 2010, door wim

    Deze waternoot wordt in ’t Chinees língjiǎo (菱角) "Ling noot", of "Fu" genoemd. "Fu" betekent vleermuis. In ’t Engels heet ze "Water caltrop", "Devil Pod", "Bat Nut", "Goat Head", "Bull Nut", of "Buffalo Nut". Het is geen echte noot, maar de zaadpeul van een Aziatische waterplant. Ze wordt al minstens 3.000 jaar gekweekt. In Indië maakt men van de gedroogde peulen bloem. De smaak ligt zowat tussen macadamia noten en waterkastanje in, een beetje licht zoetig. In China worden ze vooral gekookt (...)

  • Iers mos, carrageen [Chondrus crispus]

    7 april 2009, door wim

    Deze alg uit de Gigartinaceae of Rhodophyta familie wordt tot 20 cm lang en is van geelgroen over rood tot paars van kleur. Je vindt ’m langs bijna alle rotskusten van de Atlantische oceaan. Hij kan niet gekweekt worden en wordt dus in het wild verzameld. In de handel vind je dus voornamelijk gedroogde algen, in poeder- of vlokvorm. Uit Iers mos kan E 407, carrageen gewonnen worden. Dat is een quasi calorieloos dikkingsmiddel. Deze plant bestaat voor ongeveer 55% uit carrageen, agar en (...)

  • Zeeboon, haricot de mer [Himanthalia elongata]

    6 mei 2004, door wim

    Tagliatelle achtige groene slierten, eigenlijk geen boon, maar het verdikte blad van deze zoutwaterplant. Slechts zeer zelden in de handel te vinden hier, maar op lokale markten aan de kust van Zuid-Engeland wordt dit zeewier meestal wel verkocht. Je gebruikt het in risotto of als groentenbedje voor vis. Zeeboon kan ook gefrituurd worden. De knapperige gefrituurde stukjes doen het goed in een slaatje of in de (...)

0 | 5 | 10 | 15