Adzuki boon [Vigna angularis]

Aziatische boontjes die ook wel Phaseolus angularis genoemd worden, maar dat is eigenlijk fout, want ze horen wel degelijk bij het Vigna geslacht. Het is een éénjarige, tot een meter hoge, struikachtige plant, die de peulen voortbrengt waarin de boontjes zitten. Meestal zijn die boontjes rood, maar er zijn er ook bleekbruine, gele, grijze en zwarte. Hij wordt in grote delen van Azië, maar ook al in de USA geteeld.

Ook de verse peulen worden gegeten, maar die zijn hier zo goed als nergens te koop.

In China maakt men van azuki boontjes een zoete bonenpasta. Deze bonenpasta wordt gebruikt voor gestoomd gebak en allerlei zoete schotels. Van de boontjes wordt ook soep gemaakt en ze worden ook gestoomd gegeten. Er wordt ook bloem van gemaakt. Een Japanse plattelandsklassieker is "sekihan", gestoomde plakkerige rijst die rood gekleurd wordt met rode azukibonen.

Voor gebruik laat je de droge boontjes een nacht weken in koud water. Daarna kan je ze in 20 tot 25 minuten gaar stomen of koken.

Adzukibonen bevatten zo’n 340 caloriën of 1450 Joule per 100 g. Verder bevatten ze ongeveer 20 % eiwitten, 1,5 % vet, 50 to 60 % zetmeel en 8 % vezels.

Ze bevatten ook volgende aminozuren:

 Alanine 4,0
 Histidine 3,3
 Proline 4,7
 Arginine 6,3
 Isoleucine 3,9
 Serine 4,2
 Asparaginezuur 9,8
 Leucine 7,2
 Threonine 3,4
 Cystine 0,9
 Lysine 7,3
 Tryptofaan 1,7
 Glutaminezuur 17,2
 Methionine 1,3
 Tyrosine 3,4
 Glycine 3,4
 Phenylalanine 5,4
 Valine 4,4 (g per 16 g N)