Antioxidanten

Antioxidanten zijn, samen met de illustere "vrije radicalen" zowat de paradepaardjes van de supplementenindustrie.

Oxidatie is een heel normaal proces in ons lichaam. Oxidatie is zelfs absoluut noodzakelijk voor de instandhouding van ons systeem. We gebruiken ook zuurstof om ons voedsel te oxideren zodat we er energie uit kunnen halen. De benodigde zuurstof ademen we in.

Maar niet altijd zijn oxidatiereacties welkom. De reden hiervoor is "vrije radicalen" gedoopt. Vrije radicalen hebben de eigenschap met heel veel stoffen te reageren en die soms om te zetten in schadelijke stoffen. Ze kunnen dus schade berokkenen.

Het is echter een zeer complex gegeven, mogelijk nog complexer dan de meeste andere processen in ons metabolisme. En daar maakt men handig gebruik van om de consument bang te maken. Zeker, "vrije radikalen" kunnen schade aanrichten. Hoe veel, hoe snel en in welke omstandigheden precies weten we echter niet.

Het zomaar nemen van extra anti-oxidanten om deze vrije radikalen tegen te gaan, is dan ook niet meteen aan te raden. je kan het namelijk niet doseren. En je kan heel makkelijk teveel anti-oxidanten hebben, waardoor weer andere stofwisselingsprocessen verstoord worden. Zo blijf je natuurlijk bezig.

De utleg die men daar graag aan geeft, gaat evengoed op voor water. Ook water kan zeer reactief worden, namelijk als het extreem zuiver is. Zelfs roestvast staal wordt er dan door aangetast. Maar om daaruit af te leiden dat water moet gecompenseerd worden is heel sterk overdreven, omdat water in de natuur niet in die zuivere vorm voorkomt.

Schade die vaak vernoemd wordt

 lipide-peroxidatie.

Eenvoudig gesteld is dit de oxidatie van onverzadigde vetzuren tot trans-vetzuren. Trans vetzuren zijn minder goed voor de gezondheid. Maar lipide-peroxidatie is een zeer beperkt proces en het belang wordt sterk overdreven. Het eten van verzadigde vetzuren is nog altijd duizend keer belangrijker als gezondheidsfactor dan dit proces. Wel zorgwekkend is dat, naargelang de plaats waar dit gebeurt, er een grotere kans op vorming van tumoren ontstaat. Maar hoeveel die toename is en wanneer dit meespeelt, daarover zijn nog geen gegevens bekend.

 Beschadiging van celmembramen.

Celmembranen kunnen beschadigd worden door oxidatie van de vetzuren in het membraan. Maar weer weet niemand wanneer en in welke mate dit optreedt.

 Oxidatie van cholesterol.

Hierdoor ontstaat het oxy-cholesterol dat gemakkelijk aan de wanden van onze bloedvaten blijft plakken. Gebleken is dat cholesterol dient als een soort noodrem om de vrije radicaal-kettingreactie te stoppen! We moeten er dus voor zorgen dat de noodrem niet gebruikt hoeft te worden.