Boeddha’s vingers, Jodencitroen [Citrus medica]

Deze langwerpige citrusvrucht heeft nauwelijks vruchtvlees. Het is dan ook voornamelijk de schil die als aroma en kruiderij gebruikt wordt. In Indonesië, wordt de hele vrucht ook wel rauw gebruikt in de keuken, vooral bij rijstgerechten.

Ondanks het feit dat er weinig sap in zit, wordt er toch ook sap van gemaakt. In Guatemala wordt een plaatselijke cultivar verwerkt in limonade.

In China en Korea worden ze vanwege hun sterke geur tussen het linnen gelegd, in de kamer om de lucht te verfrissen, of zelfs gewoon in de hand gedragen. In Indië wordt de wilde "Changura"-variëteit verwerkt.

Boeddha’s vingers

De schil, waar behoorlijk wat handel in is, wordt traditioneel veertig dagen gefermenteerd in pekel of zeewater. Om de twee weken wordt de pekel vervangen door verse. Na veertig dagen wordt de schil gespoeld en dan in houten tonnen in sterke pekel verpakt voor export.

Daarna wordt de schil gespoeld, gekookt en in glazen potten of blik bewaard in dikke suikersiroop. De schil wordt veel gebruikt in de plaats van gewone citroen in citroencake en ander gebak en snoep.

Een produkt dat "citroenwater" heet wordt in Barbados gemaakt en naar Frankrijk verscheept, waar het als basis dient voor likeur en vermouth. In Puerto Rico wordt er confituur en snoep van deze vruchten gemaakt. In Spanje maakt men er een siroop van die vooral in hoestdrankjes gebruikt wordt om de onaangename smaak van de geneesmiddelen te verzachten. Vroeger werd er een olie uit gewonnen voor gebruik in parfum, maar dat gebruik is overal zo goed als verdwenen.

Deze vrucht bevat per 100 g 87,1 g water, 0,081 g proteïne, 0,04 g vet, 1,1 g vezels, 36,5 mg Ca, 16 mg P, 0,55 mg Fe, 0,009 mg caroteen, 0,052 mg thiamine, 0,029 mg ribovlafine, 0,125 mg niacine en 368 mg vitamine C.