Kafferlimoen, daun salam [Citrus Hystrix]

De bladeren van deze boom zijn net laurier, maar donkerder. Ze worden in de Indonesische en Thaïse keuken net als laurier gebruikt. Je gebruikt liefst verse blaadjes, want de gedroogde zijn het meeste van het rijke aroma kwijt. Het limoenachtige aroma is zeer typisch voor veel thaïse gerechten.

Snij met een heel scherp mes de blaadjes in smalle strookjes. Fijnhakken of fijnmaken met de mortier geeft niet zo’n goed resultaat. Je kan ze ook heel in een stoofpotje doen, maar dan laat je een deel van het aroma ongebruikt.

Maar ook de schil van de vrucht, die op een knobbelige limoen lijkt, wordt als specerij, vers of gedroogd, gebruikt. Het is een zeer aromatisch onderdeel van veel Thaïse currypasta’s. De vrucht is hier maar heel zelden te koop, altijd vers. Je kan altijd je geluk eens proberen in de Aziatische supermarkt.

De schil rasp je net als bij limoen of citroen best met een dunschiller of rasp. Wel eerst met kokend water eventuele was van de limoen wegwrijven en dan droogwrijven.