Kip [Gallus domesticus]

Iedereen kent kip. Honderden vormen, van kippengehakt over kippenworst tot billen en borsten. Kinderen vinden kip meestal lekker omdat het geen heel uitgesproken smaak heeft. Kip is tamelijk vet, maar dat vet smelt er bij het bakken volledig uit en dat hoor je dus ook weg te gooien of te reduceren! Koop nooit ’s maandags kip, want de kans is heel groot dat het dier voor ’t weekend geslacht is en dus niet meer vers is.

Kip

De industriekip en meer nog het scala aan kippenprodukten (worst, kippenburger, saté...) die je voor heel weinig geld in de winkel vindt is de grootste aanslag op de volksgezondheid sinds jaren. Van besmetting met Salmonella tot residu van antibiotica, het kan in de sector allemaal. Ondanks de zeer lage prijs, vinden sommigen in de industrie het dan ook nog nodig op grote schaal te knoeien.

Het kippenvlees dat erg goedkoop moet zijn, wordt geïnjecteerd met water om het gewicht te doen winnen. Dat water moet echter gebonden worden met dierlijk eiwit (of het loopt er gewoon terug uit) en er is dan ook een varkenseiwit in de handel hiervoor waarvan het DNA chemisch gewijzigd is, zodat de eetwareninspectie zelfs niet meer kan opsporen wat de industrie er allemaal mee uitspookt.

Kippenbouten

Jammer, want een goede kip is eigenlijk best lekker en best gezond. Hoog tijd om je dus naar de poelier te begeven en daar een eurootje meer neer te tellen voor bv. een "Poulet de Bresse", een Vlaamse rosse van biologische kweek of een Waalse Coqarde, een met vrije uitloop gekweekte kip. Je zou deze smakelijke kip zelfs al in de supermarkt kunnen vinden. Misschien dat je dan terug ontdekt naar wat kip hoort te smaken.

Ook de gerookte kip, die je zo kan eten bij de boterham, in een slaatje of als voorgerecht, is dikwijls van veel betere kwaliteit. Dat is eenvoudigweg omdat degene die de kip rookt, absoluut niks kan beginnen met "opgeblazen" kip. Bij het roken moet dat extra vocht er weer allemaal terug uit en dat kost tijd, gewichtsverlies en vooral, veel smaakverlies.

Vroeger werden in de streek van Mechelen veel gekastreerde hanen vetgemest. Deze "kapoenen" werden wel heel wat langer gehouden dan de hedendaagse "halve" haantjes, want ze bereikten niet zelden een geslacht gewicht van 2,5 kg! De betere poelier heeft deze hanen, die voor "Coq au vin" excellent zijn, soms nog wel. Een koppel Vlamingen die in Frankrijk "Poulet de Bresse" kweken, kweekt ook kapoenen. En dat alleen voor de Belgische markt! Ook de Mechelse koekoek is ondertussen zelfs in sommige supermarkten te verkrijgen. Ook dit is een kip die wat meer leven gehad heeft en dus wat meer weerstand biedt.

Als je kip met het vel braadt, snij je dit best in. Anders belet het vel dat de kruiden en de smaken goed doordingen in het vlees, dat van nature niet erg sterk van smaak is. Je kan natuurlijk het vel ook verwijderen, maar dan gooi je meteen een deel van de smaak mee weg.

Kippeneieren zijn natuurlijk ook overbekend. De Vlaamse overheid heeft de kip haar eigen webstekje bezorgd, natuurlijk op www.kip.be.