Komkommer [Cucumis sativus]

Komkommer is de bekende vrucht van de komkommerplant. Meestal wordt hij geschild en van de zaadjes ontdaan. Komkommer vind je overal in de handel, want het is een zeer populaire groente. Hij hoort donkergroen, gaaf en stevig te zijn. Augurken zijn gewone jonge komkommers, van een wat hardere en ietwat behaarde ondersoort.

Komkommers rijpen na de oogst niet meer na, zoals de meeste andere vruchten. Dit noemt men "niet-climacterische vruchten".

Een oude Chinese komkommervariëteit is de slangkomkommer Cucumis flexuosis of Trichosanthes cucumerina. De pel lijkt meer op courgette en ze zijn dikwijls erg krom. De smaak is zacht, het vlees stevig. Soms kom je ook springkomkommer Ecballium elaterium tegen. Deze soort moet echter als oneetbaar beschaouwd worden, want ze bevat elatrine, een drastisch purgeermiddel dat ook in kolokwint voorkomt.

In Australië werd in 1933 een appelkomkommer gecreëerd, die rond als een pompoen is. Inmiddels is die variëteit in de groentenhandel onvindbaar, maar de enthoesiaste tuinier kan wel de zaden kopen als "cristal apple". Ze levert vruchten van 100 tot 200 gram, die, in tegenstelling met de gewone komkommer, ook rijp nog lekker zijn!

Hier worden ze voornamelijk rauw gegeten, in een vinaigrette of marinade, maar je kan ze net zo goed stoven. In Aziatische restaurants wordt komkommer wel eens mee gewokt, maar dat is dan eigenlijk als vervanging voor de bitterkomkommer.

Augurken in ’t zuur bevatten geen vitamines meer en leveren zo’n 40 kilojoule per 100 g aan energie. Komkommer bevat per 100 g 0,03 mg vitamine B1, 0,1 mg B2, 0,2 mg B3, 0,03 mg B6, 10 mg vitamine C en levert ongeveer 25 kilojoule aan energie op. Komkommer bevat ook nog palmitinezuur en cucurbitacine, een cumarine-achtige stof.