Lijnzaadolie

Geperst uit de zaden van lijnzaad (vlas). Zeer licht, geen smaak. Wordt ook voor het aanmaken van linoleum, verf en het kleuren van hout gebruikt.

Alhoewel lijzaadolie heel veel alfa-linoleenzuur (één van de omega-6 vetzuren) bevat, is overmatig gebruik, zeker voor mannen, af te raden. Het zou, volgens William Marley van Marshall University, prostaatkanker kunnen versnellen. Het verbrandingspunt ligt bij 107° C, wat ze ongeschikt maakt voor bakken en braden.

Je zou kunnen stellen dat teveel gewoon teveel is en de balans van lijnzaadolie naar het "teveel" neigt. Lijzaadolie bevat dan ook meer linoleenzuur dan eender welke andere olie. Dit kan oplopen tot meer dan 50%.

Vandaar mag lijnolie dan ook geen echt voedingsingrediënt genoemd worden, maar eerder een voedingssupplement. En in die zin moet het dan ook met kennis van zaken en in de juiste dosering gebruikt worden.

Verder bevat lijnolie ook nog 10 tot 20 % linolzuur en oliezuur, een kleine 10 % stearinezuur, ongeveer 5 % palmitinezuur en minder dan 1 % eicoseenzuur en erucazuur.

In de handel is onder de naam vlasolie ook de industriële variant te vinden. Die is echter helemaal niet voor voeding geschikt.