Lijsterbes [Sorbus aucuparia]

Lijsterbes is overal in Europa inheems en wijdverbreid. De smaak van de rode bessen is scherp, en bitter en het aroma lijkt een beetje op appel. Er is een spontane mutatie, S. aucuparia ssp. moravica die grotere, zoeter bessen oplevert. Deze bevat minder ethersich zuur, maar is nog steeds niet goed rauw te eten. Moest je onverhoopt toch lijsterbes in de handel tegenkomen, dan is het vermoedelijk deze ondersoort.

Voor de Germanen was lijsterbes heilig.

Je plukt alleen rode, rijpe en ongeschonden bessen bij droog weer. dat kan vanaf september, maar bij een slechte zomer kunnen de bessen ook heel wat later rijpen. Je kan er compote bij maken die uitstekend past bij eend, gans en wild.

Lijsterbes stimuleert de spijsvertering en de galproductie. Ze werkt urineafdrijvend, licht laxerend en bloeddrukverlagend.

Lijsterbes bevat appel- wijnsteen- en citroenzuur, etherische olie, vitamine C, provitamine A, bitterstoffen, tannine en flavonoïde glycosiden. De bes bevat ook een etherisch zuur dat de nieren irriteert, maar dat verdwijnt bij koken bijna helemaal. Lijsterbessen kan je dus ook niet rauw eten!

Sorbus domestica L., Peerlijsterbes is verboden voor voeding in België.