Rode bosbes [Vaccinium vitis-idaea]

De rode bosbes is een inheems struikje dat dat de voorkeur geeft aan zure bosgrond. Ze is wijdverspreid in Noord-Europa, tot voorbij de poolcirkel, maar hier eerder zeldzaam.

De bessen zijn eerst wit en worden pas rood als ze rijp zijn. Ze smaken zurig, fris tot bitter. Verzamel ze, als je de kans hebt, pas als ze volledig rijp zijn. Je maakt er confituur of compote van. Rode bosbessen kan je niet rauw eten!.

Deze bessen stimuleren de eetlust, maar zijn af te raden voor mensen met nierproblemen, omdat ze oxaalzuur bevatten.

Rode bosbessen bevatten benzoëzuur, dat ervoor zorgt dat alle bereidingen waar ze aan toegevoegd worden, langer houdbaar zijn. Daarnaast bevatten ze ook nog wat oxaalzuur, flavonoïde glycosiden, tannine, pigmenten, pectine, provitamine A, tot 20 mg vitamine C per 100 g en mineralen (vooral Mn).