Roze peper, Sezchouan peper [Zanthoxylum spp]

Roze peper is helemaal geen peper, maar de schaal van een gedroogde bes uit de Rutaceae familie, waartoe ook wijnruit en alle citrusvruchten horen. De smaak en de vorm doen wel een beetje aan peper denken. Je kan deze bessen dan ook nog verwarren met Peru-peper, die ook roze peper genoemd wordt. Alleen de schaal wordt gebruikt, want de kleine zwarte zaadjes die erin zitten hebben geen smaak en doordat ze wat weg hebben van zandkorrels zijn ze niet zo welkom in de keuken.

Roze peper

Het is best deze bessen licht te roosteren voor gebruik, dat maakt ze sterker van smaak.

Sansho, de Japanse peperboom hoort ook tot deze familie en beide kruiden worden in heel wat delen van Azië door elkaar gebruikt. Hier is het nooit duidelijk of de kruidenhandel Z. piperitum, Z. simulans, of Z. schinifolium verpakt heeft. De smaak is dan ook quasi identiek.

Het smaakt peper- en citroenachtig, maar zonder het pikante. Het is een vrij sterk kruid, dat je lippen kan ongevoelig maken. Wees dus voorzichtig bij gebruik! Het combineert ook beter met bv. rijstwijn dan met de meeste andere kruiden. Het wordt vaak gecombineerd met gember en steranijs. Je kan het ook in olie vorm kopen en het maakt deel uit van tientallen kruidenmengsels, curries en sambals, waaronder het Chinese vijfkruidenpoeder en het Japanse zevenkruidenpoeder. Vroeger werd het ook wel gebruikt omdat het de geur en smaak van licht bedorven vlees kan verdoezelen.

Ook de jonge bladeren zijn wel eens te vinden in de handel onder de Japanse naam "kinome" en worden vers als smaakmaker in slaatjes en als garniering gebruikt.

Van 1968 tot 2005 was de import verboden in de USA omdat deze bessen een ziekte kunnen overbrengen die citrusbomen aantast en zeer moeilijk te bestrijden is. Sindsdien worden de bessen verhit tot 70 graden C, wat de bacterie Xanthomonas axonopodis die de ziekte veroorzaakt, onschadelijk maakt.

De wetenschappelijke naam wordt ook vaak "Xanthoxylum" gespeld.