Sleedoorn, sleepruim [Prunus spinosa]

Sleedoorn is de wilde voorvader van de pruim. De sleedoorn bloeit van april tot mei en is hier vrij zeldzaam aan ’t worden. De vruchten kunnen geplukt worden na de eerste nachtvorst, want anders is de schil tamelijk taai. Reeds in het Neolithicum at de mens de vruchten van de sleedoorn.

Van de vruchten werd een wijnsoort gemaakt die, om zijn dieprode kleur, in Engeland veel gebruikt werd om port te vervalsen. Ze zijn scherp van smaak en je eet er ook best niet teveel van ineens, vanwege hun laxerende werking. Ook thee van de bloemen heeft een laxerend effect, zij het niet zo sterk. Voor kinderen is de thee zowel als de vruchten af te raden.

Ook van de blaadjes werd vroeger thee gemaakt, die samentrekkende eigenschappen zou hebben. In de natuurgeneeskunde worden de vruchten en de bloemen nog steeds gebruikt om hun heilzame werking op darmstelsel en urinewegen.

De vrucht bevat veel tannine, tot 20 mg vitamine C per 100 g, provitamine A, suikers, organische zuren, mineralen (Ca, K, Mg) en het glycoside amygdaline. In grote hoeveelheden is amygdaline schadelijk, want het is giftig. De hoeveelheid in deze vruchten is echter onschadelijk voor de mens.