Sojaboon [Glycine soja]

De sojaboon is op zich slecht eetbaar. Maar ze wordt verwerkt tot allerlei produkten, zoals sojascheuten, sojasaus, tofu, nattou, zwarte bonensaus, zwarte bonenpasta en nog heel wat meer. Ook ve-tsin wordt van sojabonen gemaakt.

De sojaboon is zowat de heilige plant van de vegetariërs, want het is één van de weinige planten die hoogwaardig eiwit bevatten, dat qua voedingswaarde en samenstelling het eiwit uit vlees kan vervangen. Dat je van sojabonen alleen niet kan overleven, weten ze dan meestal niet. Sojabonen zijn zelfs licht giftig, dat is de reden waarom ze als boon niet gegeten worden.

Sojabonen worden ondertussen ook wereldwijd geteeld. Ze zijn één van de belangrijkste factoren in de verdringing van de traditionele landbouw. In Zuid-Amerika bv. zijn door toedoen van de grote landbouwmultinationals de kleine inlandse boeren zowat verdrongen. Gevolg is dat de prijs van de inheemse produkten gestegen is. Het saillante aan het hele verhaal is, dat de sojabonen die in de plaats gekomen zijn van de inheemse produkten, voornamelijk als veevoer dienen voor de westerse wereld, terwijl de armen in Zuid-Amerika honger lijden.

Een ander, vrijwel onbekend gebruik van sojabonen, is in de bierproductie. Jaren geleden verkocht Stella Engineering, een spinoff van de Leuvense brouwerij, een aantal nieuwe, grote brouwerijen aan de Volksrepubliek China. Het was een ruilcontract, waarbij Stella Engineering betaald werd met duizenden tonnen sojabonen. Toen het contract getekend werd, was de wereldprijs van soja hoog. Enkele jaren later stortte de prijs in en kwam de Interbrew groep met een overschot te zitten, dat quasi onverkoopbaar was. Toen heeft men in Leuven gewoon een procédé ontwikkeld dat toeliet er bier van te brouwen. Uw pintje Stella is dus al een tijd niet meer van gerst gemaakt!