Tuinboon [Vicia faba]

Jonge kleine tuinbonen worden ook met de peul gegeten en dat is erg lekker. Oudere tuinbonen worden gedopt en vers bereid, maar ook gedroogd.

De witte tot lichtgroene bonen zijn in de handel niet altijd vlot te vinden en worden meestal onder de Franse benaming "flageolets" verkocht. In Frankrijk zijn flageolets echter gewone bonen. De culinaire eigenschappen zijn echter zo gelijklopend, dat een eventuele verwisseling zeker geen probleem is.

Ook gedroogd zie je ze zelden, maar de meeste recepten gaan dan ook van verse bonen uit.

De Japanse rode tuinboon of Azuki is lid van deze familie, maar die ga je hier moeilijk vinden. Het is trouwens ook eerder een boonsoort die als veevoer kan dienen. Verder zijn er nog een aantal andere ondersoorten, zoals V. Norbonensis of Franse wikke, V. villosa of zachte wikke, V. sativa of voederwikke, V. angustifolia of smalle wikke, V. Pliniana, V. arvillia en V. astropurea. Ook deze worden meestal als veevoer geteeld.

Qua voedingswaarde komen deze bonen ook allemaal overeen met gewone bonen. Ze bevatten wel fytohematoglutine, wat ze minder geschikt maakt voor kleine kinderen.