Warmoes, rode biet, snijbiet [Beta vulgaris]

Zowel het blad als de biet zijn lekker. Het blad dat ook als warmoes verkocht wordt, maak je klaar zoals spinazie. Vroeger werd van warmoes vooral de dikke bladnerven gegeten. Tegenwoordig wordt snijbiet vrijwel altijd in z’n geheel gegeten. De nerven en stelen zijn wit of rood. Snijbiet kan ook rauw gegeten worden, maar is nogal hard voor slaatjes.

Rode biet

Rode biet koken doe je best in de schil, want anders loopt de bijzondere rode kleur uit. Gekookt snij je ze in blokjes voor slaatjes. Je voegt ze vanwege hun kleur ook net voor serveren toe, want ze kleuren bijna alles waarmee ze in aanraking komen. Rode biet is er ook in geel en wit, maar die zijn heel zeldzaam in de handel.

Snijbiet

Beta vulgaris ssp maritima of strandbiet is de enige nog in het wild voorkomende bietensoort en groeit langs zeedijken en op andere zilte plaatsen. Hij is echter zeer zeldzaam en moet dus absoluut met rust gelaten worden.

Andere bieten zijn vooral bestemd als veevoer of voor de suikerproductie.

100 g blad van snijbiet bevat 0,65 g oxaalzuur, 2 mg vitamine A, 0,18 mg B2, 0,4 mg B3, 0,23 mg B6, 35 mg vitamine C, veel kalium, calcium en natrium en levert ongeveer 160 kilojoule aan energie.

100 g rode biet bevat 0,1 g oxaalzuur, 0,02 mg vitamine B1, 0,03 mg B2, 0,1 mg B3, 0,045 mg B6, 5 mg vitamine C en veel kalium en natrium. Het levert ongeveer 160 kilojoule aan energie op.