Weegbree [Plantago spp]

Deze familie kent enkele soorten met grotendeels gelijkaardige eigenschappen. Er is de gewone of grote weegbree, Plantago major, de ruige weegbree, P. media en de smalle of kleine weegbree of P. lanceolata. Ook hertshoornweegbree, P. coronopus, is interessant.

Weegbree is vermoedelijk één van de bekendste inheemse kruidenplanten. Weegbree kom je zowat overal tegen; aan de wegkant, in weiden, bossen en op dijken. De plant is ook over zowat de hele wereld verspreid. Weegbreesiroop zou goed zijn tegen keelontsteking, hoest en darmstoornissen.

Vooral de jonge bladeren van de smalle weegbree en de hertshoornweegbree zijn interessant voor de keuken. Oudere zijn al gauw te taai. In ieder geval verzamel je ze best vooraleer de bloemstengels verschijnen, dus liefst in de lente. Je voegt ze fijngehakt in kleine hoeveelheden toe aan een slaatje of haalt ze door beslag om te frituren.

Weegbree bevat vitamine C (tot 70 mg per 100 g in de bladeren), provitamine A, gom, het glycoside aucubine, tannine, flavonoïden, bitterstoffen, eiwitten, enzymen, saponien, kiezelzuur, antibiotica en mineralen (K, Ca).