Zeesla [Ulva lactuca]

Zeesla is een verzamelnaam voor een groep algensoorten en komt vrij algemeen in de wereldzeeën voor. Zeesla wordt meestal gepekeld verkocht en hoort voor het bereiden dus gespoeld of geweekt te worden. Fijn groen zeer dun blad dat om vlees of vis gewikkeld kan worden. Niet echt frequent in de handel voorkomend.

Aan de Bretoense kust is zeesla al een jaar of tien een ware plaag. Er groeit zoveel, dat de planten in in mei en vooral juni en juli massaal aanspoelen op de stranden en er een enorme stank veroorzaken eens ze gaan rotten. De oorzaak dat deze plant woekert is vermoedelijk in de vervuiling te zoeken.

Een echte plant is het nauwelijks te noemen, daarvoor zijn de bladeren te chaotisch en te primitief. Kweek je dit soort algen in een laboratorium, dan gebeurt er soms iets raars. De zeesla valt uit mekaar tot een chaotische brij van ééncellige algen. En als je de algen in een steriele omgeving laat groeien, gaan ze vanaf het begin als ééncelligen groeien.

Japanse zeebiologen hebben de oorzaak van dit fenomeen achterhaald. Ze isoleerden bacteriën die in het wild op het bladoppervlak van de algen leven, maar in laboratoria niet altijd overleven. De bacterie is nog niet volledig beschreven en wordt voorlopig aangeduid met YM2-23.

De signaalstof, afgegeven door de bacterie die ervoor zorgt dat bladvorming optreedt, thallusine, werkt in ongelooflijk lage doses: een miljardste van een milligram per liter zeewater is al genoeg om losse cellen tot bladvorming aan te zetten.